Elisabeth van der Ham

Coördinator van HipHelpt Rotterdam

‘Ik heb geleerd om je niet vast te houden aan wat je gewend bent’

‘Tijdens de eerste lockdown kwamen er niet alleen meer hulpvragen, de aard van de vragen veranderde ook. Voor de coronacrisis kregen we vooral praktische hulpvragen, zoals het helpen met verven of plankjes ophangen. Door corona durfden veel mensen niet meer naar buiten, waardoor er ineens veel meer vraag was naar basisbehoeften zoals een maatje voor contact, helpen met boodschappen of het ophalen van voedselpakketten. We moesten in het begin wel even zoeken welke hulp we nog konden bieden binnen de maatregelen.’

‘De bereidheid om je in te zetten voor de ander was vooral in de eerste lockdown echt groot. Iedereen wilde hulp blijven bieden. Het weer was natuurlijk ook erg goed, dus er kwamen veel tuinklusjes en het was makkelijker om een wandeling te maken of koffie te drinken. Er werd vaak ook nog even nagepraat bij de voordeur. Je merkte dat mensen een stuk opener werden en meer vertelden over zichzelf. Dat leverde soms mooie gesprekken op. We geven ook altijd mee aan onze vrijwilligers dat ze niet alleen voor praktische hulp hoeven te komen, maar dat ze ook aandacht aan de hulpvrager kunnen geven.’

‘Er kwamen dit jaar heel veel nieuwe vrijwilligers bij en dat was ook te danken aan de nieuwe samenwerkingen met de organisaties Stichting Present en Niet Alleen, die zich net als HipHelpt inzetten voor mensen met laagdrempelige hulpvraag. We kenden elkaar voor de crisis al wel, maar we deden ieder ons eigen ding. Wij boden vooral één-op-één-hulp en Stichting Present was er voor de grotere projecten. Maar, door de coronacrisis ontstond er plotseling een gemeenschappelijke nood, de hulp moest doorgaan en we wisten niet hoe. Samen hebben we de kaarten opnieuw gelegd, door veel te overleggen, elkaars netwerken te delen, hulpvragen uit te zetten en van elkaar te leren. Ja, door corona is onze samenwerking een stuk intensiever geworden. We deden het echt samen.’

‘In deze bijzondere tijd heb ik geleerd om je niet vast te houden aan wat je gewend bent. Ik had een druk leven met mijn werk en een gezin met drie kinderen en ik ging gewoon lekker door, maar soms werd ik wel een beetje geleefd. Door de crisis werden we letterlijk gedwongen om stil te staan en om eerlijk te zijn vond ik dat helemaal niet zo erg. Het gaf me de rust en tijd om na te denken over wat ik belangrijk vind in het leven. Voortaan wil ik bewustere keuzes maken, vaker nee zeggen en grenzen stellen. Want ik kan wel van alles doen, maar ik wil vooral de dingen doen waarmee ik het meeste impact kan maken.’

 

Tekst: Frances Gallimore – https://schrijvenenspelen.nl/