Hoe gaat het?

“Hoe gaat het?”

De medewerkster van de thuiszorg stelt de vraag terwijl ze de stofzuiger uit de kast haalt De huisarts stelt de vraag terwijl hij op het scherm van zijn computer kijkt.Een buurvrouw stelt de vraag terwijl zij in de supermarkt de appels afweegt en er een stikker opplakt.

“Hoe gaat het?”

Henny is op bezoek bij mevrouw Klasen:

“Het valt niet altijd mee. Als je ouder wordt ontvallen je steeds meer mensen.Mijn jongste zus, mijn man, mijn beste vriendin en vorige maand nog de buurvrouw met wie ik de laatste tijd vaak optrok.” Met een weemoedig lachje vervolgt ze: “En als ze blijven leven worden ze ziek of kunnen niet meer goed uit de voeten, net als ik.”

Het is even stil. Henny kijkt, luistert en wacht af.

“Wat ik soms zo moeilijk vind zijn van die dagen dat ik zo in mezelf gekeerd ben, dat ik als het ware vastzit in de gedachte dat het leven geen zin meer heeft…Vooral als het buiten donker en grijs is, dan kan me dat zo overvallen.”

Henny zegt zachtjes, vragend, open en afwachtend: “U vraagt naar de zin en betekenis van uw leven …?”

En mevrouw Klasen vertelt. Eerst nog aarzelend, zoekend naar de juiste woorden.

En dan komen de verhalen over belangrijke momenten in haar leven, over wat haar leven zin en betekenis heeft gegeven. Over haar drie kinderen, over al jong weduwe zijn, over een verrassende en onverwachte nieuwe liefde, over het verlies van dierbaren.

“Ja, als ik zo naar mijn leven kijk, dan zijn er wel veel goede en mooie momenten geweest… En die zijn er nog. Ik kan nog steeds genieten van een mooi concert op de radio, of van kleintjes die hier beneden in de zandbak een kasteel proberen te bouwen, of van de kleuren van de hemel als de zon ondergaat…”

Henny knikt haar bemoedigend toe.

“En natuurlijk kun jij voor mij niet invullen wat de zin van mijn leven nu is, maar ‘het er over hebben’ kan al zo schelen.”

Met een glimlacht kijkt mevrouw Klasen naar Henny: “Wat heerlijk dat je niet alleen de vraag stelt, maar ook naar mijn antwoord luistert “.

◄ Terug